91
Kiwnęłam głową. Będąc nieco bardziej pewną uniosłam łapę odsuwając się i siadając.
Ostatnie wiadomości
92
-Miło mi poznać. - spojrzałam w ziemię, po czym podniosłam niepewnie wzrok i uśmiechnęłam się.
94
-Misty- powiedziałam cicho
95
Zapisy / Odp: Zapisy
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Lua dnia Maj 14, 2013, 20:06:27 »NIe chce! >.>
96
-Witaj. Jestem Tessa... - zaczęłam.
97
Zapisy / Odp: Zapisy
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Tessa dnia Maj 14, 2013, 20:05:21 »Ok. Dodaj do podpisu. Zostajesz... nie powiem, trudny wybór... Wampirem.
98
Nadal obserwowałam. Nieznacznie odciążyłam bark.
99
Popatrzyłam na wilczycę z ostrożnością graniczącą z ciekawością. W końcu ciekawość zwyciężyła i przestałam warczeć. Podeszłam powoli do wadery.
100
Zapisy / Odp: Zapisy
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Lua dnia Maj 14, 2013, 19:59:57 »Imię:
~Lua
Wiek:
~4 lata
Płeć:
~Wadera
Charakter:
~Tajemnicza, czasem agresywna, zmienny humor, zazwyczaj smutna, oraz samotniczka.
Cechy fizyczne:
~Bardzo szybka, ma skrzydła, które pojawiają się kiedy chce, jest również zwinna.
Zainteresowania:
~Latanie, samotność i coś na pewno...
Historia:
~Jako mały szczeniak moi rodzice mnie porzucili. Byłam załamana, ale jednak nie poddawałam się. Postanowiłam znaleźć nowy dom. Pewnego dnia zawędrowałam do jakiegoś domu. Jako już młody wilk w wieku 2 lat byłam ciekawska. Weszłam i zaczęłam badać chatkę. Była noc. Przy stole ujrzałam człowieka jedzącego posiłek. Wyjrzałam zza ściany i go obserwowałam. Gdy widziałam, że człowiek już wstaje zaczęłam się wycofywać, ale niestety...zwaliłam wazon i mężczyzna mnie usłyszał. Szybko się zerwał i wziął strzelbę, oraz łańcuch. Gdy mnie ujrzał nie zamierzał strzelać, o nie. Siłą założył mi żelazną obrożę i zaczepił na dworze na grubym łańcuchu. Przez całe dnie i noce próbowałam uciec, ale moje wysiłki poszły na marne. Gdy chłop miał dość moich jęków i wycia zaczął mnie bić, żeby wreszcie się zamknęła. Ja nie odpuszczałam, ale on też nie odpuszczał. Któregoś dnia poddałam się, ale przybył w nocy jakiś wilk i pomógł mi się uwolnić. Gdy człowiek nas zobaczył przez okno wybiegł ze strzelbą. Ja i wilk o imieniu Kazan uciekaliśmy, ale niestety mężczyzna był szybszy. Postrzelił Kazana, zanim basior umarł kazał mi uciekać. Ja nie chciałam go tak zostawić, więc zaciągnęłam go do lasu. Opatrzyłam jego rany i zajęła się nim...lecz niestety to nie wystarczyło. Kazan umarł, lecz na pożegnanie dał mi naszyjnik w kształcie serca i przekazał mi dwa słowa - Kocham cię... . Nie mogłam bez niego żyć i chciałam się zabić, by być z nim po śmierci, ale nie chciałam ranić go jeszcze bardziej. Mówił mi, że jak on umrze to żebym go nie raniła i nie popełniła tego błędu. Nosiłam to w sercu i zawsze się za to winiłam. To była moja wina. Powinna go była obronić. On dawał mi siłę i dał mi...skrzydła. Po tym incydencie na moim ciele widniało wile blizn i ran, które się nigdy nie zagoją i zawsze będą krwawić... Wędrowałam i stałam się coraz bardziej zamknięta w sobie, gdy wreszcie dowędrowałam tu...
Siła: 40
Szybkość: 60
Zwinność: 50
Czujność: 30
Odwaga: 20
~Lua
Wiek:
~4 lata
Płeć:
~Wadera
Charakter:
~Tajemnicza, czasem agresywna, zmienny humor, zazwyczaj smutna, oraz samotniczka.
Cechy fizyczne:
~Bardzo szybka, ma skrzydła, które pojawiają się kiedy chce, jest również zwinna.
Zainteresowania:
~Latanie, samotność i coś na pewno...
Historia:
~Jako mały szczeniak moi rodzice mnie porzucili. Byłam załamana, ale jednak nie poddawałam się. Postanowiłam znaleźć nowy dom. Pewnego dnia zawędrowałam do jakiegoś domu. Jako już młody wilk w wieku 2 lat byłam ciekawska. Weszłam i zaczęłam badać chatkę. Była noc. Przy stole ujrzałam człowieka jedzącego posiłek. Wyjrzałam zza ściany i go obserwowałam. Gdy widziałam, że człowiek już wstaje zaczęłam się wycofywać, ale niestety...zwaliłam wazon i mężczyzna mnie usłyszał. Szybko się zerwał i wziął strzelbę, oraz łańcuch. Gdy mnie ujrzał nie zamierzał strzelać, o nie. Siłą założył mi żelazną obrożę i zaczepił na dworze na grubym łańcuchu. Przez całe dnie i noce próbowałam uciec, ale moje wysiłki poszły na marne. Gdy chłop miał dość moich jęków i wycia zaczął mnie bić, żeby wreszcie się zamknęła. Ja nie odpuszczałam, ale on też nie odpuszczał. Któregoś dnia poddałam się, ale przybył w nocy jakiś wilk i pomógł mi się uwolnić. Gdy człowiek nas zobaczył przez okno wybiegł ze strzelbą. Ja i wilk o imieniu Kazan uciekaliśmy, ale niestety mężczyzna był szybszy. Postrzelił Kazana, zanim basior umarł kazał mi uciekać. Ja nie chciałam go tak zostawić, więc zaciągnęłam go do lasu. Opatrzyłam jego rany i zajęła się nim...lecz niestety to nie wystarczyło. Kazan umarł, lecz na pożegnanie dał mi naszyjnik w kształcie serca i przekazał mi dwa słowa - Kocham cię... . Nie mogłam bez niego żyć i chciałam się zabić, by być z nim po śmierci, ale nie chciałam ranić go jeszcze bardziej. Mówił mi, że jak on umrze to żebym go nie raniła i nie popełniła tego błędu. Nosiłam to w sercu i zawsze się za to winiłam. To była moja wina. Powinna go była obronić. On dawał mi siłę i dał mi...skrzydła. Po tym incydencie na moim ciele widniało wile blizn i ran, które się nigdy nie zagoją i zawsze będą krwawić... Wędrowałam i stałam się coraz bardziej zamknięta w sobie, gdy wreszcie dowędrowałam tu...
Siła: 40
Szybkość: 60
Zwinność: 50
Czujność: 30
Odwaga: 20